-
Eklenme:
-
Güncelleme:
-
-
-
Telefon: +90 545 178 9444
Email : [email protected]
Telefon: +90 545 178 9444
Email : [email protected]

Polatlı Kbb yazımıza, Türkiye'nin tahıl ambarından yükselen bir kokuyla başlayalım: Fırından yeni çıkmış ekmek. O koku; buğdayın, emeğin ve evin kokusudur ve çoğumuz onu hayatın doğal fonu sanırız. Ta ki kaybolana kadar. Koku kaybı yaşayan hastaların anlattığı dünya, dışarıdan bakanın tahmin edemeyeceği kadar renksizdir: Yemeklerin tadı kartona döner, sevdiklerinin kokusu silinir, bahar yalnızca görüntüye iner; ve işin güvenlik tarafı daha da ciddidir, çünkü gaz kaçağını, dumanı, bozulmuş yemeği haber veren alarm susar. Bu yazı, duyuların en sessizine, kokuya ayrılmıştır: Nasıl çalışır, neden kaybolur, nasıl geri gelir?
Önce mekanizma: Koku molekülleri, nefesle burnun tavanına ulaşır; orada, küçük bir alanda yerleşmiş koku sinir uçları onları yakalar ve beyne iletir. Bu düzenek iki biçimde bozulur: Ya moleküller tavana ulaşamaz (iletim tipi kayıp; yol kapalıdır) ya da ulaştığı hâlde algılanamaz (algı tipi kayıp; alarm devresi hasarlıdır). Ayrım kritiktir, çünkü tedavi tamamen farklıdır: Kapalı yol açılabilir; hasarlı devre ise zaman, destek ve egzersiz ister.
Bir de ani-tek taraflı olmayan, yıllara yayılmış sinsi kayıplar vardır; sahibi çoğu zaman kaybın farkında bile değildir. Çevre testi burada devreye girer: "Yemeğin tuzu yok" tartışmalarının artması, parfümün dozunun kaçması, yanık kokusunu evde en son fark eden kişi olmak... Bu işaretler, burnun sessizce geri çekildiğinin ev içi kanıtlarıdır.
Tat meselesini de baştan netleştirelim; çünkü "tat alamıyorum" diye gelen hastaların çoğunda sorun dilde değildir: Dil yalnız beş temel tadı (tatlı, tuzlu, ekşi, acı, umami) algılar; yemeğin asıl kimliğini, yani kebabı kebap, kahveyi kahve yapan zenginliği, genizden burna ulaşan kokular kurar. Bu yüzden koku kaybeden hasta, "tatları da gitti" der; haklıdır ama suçlu yine burundur. Pratik test şudur: Tuzluyu tuzlu, tatlıyı tatlı seçebiliyorsanız dil görevdedir; kaybolan, kokunun kattığı kimliktir.
Polatlı Kbb doktorlarının koku dosyasındaki suçlu listesi şöyledir: İletim tarafında; burun tıkanıklığının bütün nedenleri (septum eğriliği, konka büyümesi), kronik sinüzit ve özellikle burun polipleri (koku kaybının en klasik yapısal nedeni; iki taraflı tıkanıklıkla el ele gelir) ve alerjik zeminli şişlikler. Algı tarafında; geçirilen viral enfeksiyonlar (soğuk algınlığı sonrası koku kayıpları, bu grubun en kalabalık üyesidir), kafa travmaları, ileri yaşın doğal seyrelmesi ve bazı nörolojik süreçlerin erken işaretleri. Sigara, iki tarafa da zarar yazan ortak sanıktır. Liste uzun görünür; ama muayene, çoğu hastada suçluyu ilk seansta daraltır.
Değerlendirme düzeni şudur: Öykü (kayıp ne zaman, aniden mi yavaş mı, nezle-travma öyküsü var mı, dalgalanıyor mu), endoskopik muayene (koku tavanına giden yol doğrudan görülür; polip, şişlik, tıkanıklık aranır) ve gereken tabloda görüntüleme ile koku testleri. Dalgalanan kayıp (bazı günler var, bazı günler yok) iletim tipini düşündürür ve umut vericidir; yol tamamen kapalı değil, gelgitli demektir.
Soğuk algınlığı sonrası kayıpların seyrini ayrıca netleştirelim; çünkü bu grup kalabalıktır ve soruları ortaktır: Viral enfeksiyonla gelen koku kaybının önemli bölümü, haftalar-aylar içinde kendiliğinden ya da egzersiz desteğiyle toparlanır; bir bölümünde ise toparlanma yolculuğu uzun sürer ve kokular bazen değişmiş biçimde döner (tanıdık kokuların yabancı, hatta rahatsız edici algılanması; parosmi). Bu garip dönem, çoğu hastada iyileşmenin ara durağıdır; korkutmasın ama takipsiz de kalmasın.
Polatlı Kbb doktoru tedavi haritasını iki kola ayırır: İletim tipi kayıpta hedef, yolu açmaktır; alerjik-iltihabi şişlikte burun içi tedaviler, kronik sinüzit ve polipte ilaç ve gereken tabloda endoskopik sinüs cerrahisi, yapısal darlıkta septum-konka düzeltmeleri. Bu grupta sonuçlar yüz güldürücüdür; yol açıldığında koku, çoğu hastada etkileyici biçimde geri döner ve "ameliyattan uyandım, hastane kokusunu aldım, ağladım" cümlesi, bu kliniğin duyduğu gerçek cümlelerdendir. Algı tipi kayıpta ise dürüst konuşulur: Sihirli hap yoktur; ama koku sinirinin az bilinen bir süper gücü vardır: Kendini yenileyebilir. Bu gücü çalıştıran yöntem de şaşırtıcı derecede sadedir: Koku egzersizi. Günde iki kez, dört belirgin kokuyu (klasik düzen: gül, limon, okaliptüs, karanfil) yirmişer saniye bilinçli koklamak; aylar içinde, sabırla. Bu egzersiz, hasarlı devrenin fizik tedavisidir; bedava, yan etkisiz ve kanıta dayalıdır. Sabır ister; ama kokunun geri gelen her notası, sabrın faiziyle ödemesidir.
Koku egzersizinin pratiğini de tarif edelim ki evde bugün başlayabilin: Dört küçük kavanoza birkaç damla esans ya da gerçek malzeme (limon kabuğu, karanfil tanesi, gül suyu, okaliptüs yağı) koyun; sabah-akşam, her kavanozu yirmi saniye, gözleriniz kapalı ve "limonu hatırlayarak" koklayın. Hatırlamak, egzersizin gizli maddesidir; beyin, kokuyu anıyla eşleştirerek devreyi yeniden örer. Takvimi aylarla düşünün, haftalarla değil; ilerlemeyi ayda bir, aynı kokularla kendi kendinize test edin.
Polatlı kulak burun boğaz doktorlarının bu başlıkta altını çizdiği güvenlik önlemleri, özellikle koku kaybıyla yaşayan hastalar için hayati pratiklerdir: Eve mutlaka duman dedektörü takın (koku almayan burnun yerine nöbet tutar), doğal gaz kullanıyorsanız gaz dedektörü ekleyin, yiyeceklerin tazeliğini koku yerine etiket-tarih ve görünümle yönetin, son kullanma tarihlerine burunsuz güvenin. Bu dört madde, kayıp sürerken hayatı güvenle taşır; tedavi koku döndürdüğünde de dedektörler emekli olmaz, yedek nöbetçi kalır.
Yaşlı yakınları olan okuyuculara da bir pencere: İleri yaşta koku doğal olarak seyrelir ve bunun sofra karşılığı iştahsızlıktır; "annem artık yemek yemiyor, tat alamıyormuş" şikayetinin bir bölümü koku seyrelmesidir. Çözüm masada aranabilir: Baharatın, limonun, taze otların cömertçe kullanıldığı yemekler, zayıflayan kokuya yüksek sesle konuşur. Ve ani-belirgin koku değişimleri yaşta da "normaldir" denmez; değerlendirilir.
Sigara içen okuyucuya kısa not: Bırakanların koku duyusu, haftalar içinde ölçülebilir biçimde canlanır; koku, bırakma kararının en hızlı ödüllerindendir.
Polatlı Kbb doktoru tavsiye ölçütleri bu başlıkta şöyle kurulur: Koku şikayetini "önemsiz konfor meselesi" saymayan (değildir; güvenlik, beslenme ve ruh hâliyle doğrudan konuşur), iletim-algı ayrımını muayeneyle koyan, yolu açılabilecek hastaya cerrahi seçeneği gerekçesiyle anlatan, algı tipi kayıpta boş vaat yerine koku egzersizini öğreten ve sabır takvimini dürüstçe çizen hekim; bu duyunun doğru adresidir. Bir ölçüt de bütünlüktür: Koku, burnun diğer dertlerinden (tıkanıklık, sinüzit, alerji) ayrı düşünülemez; koku dosyası, burun dosyasının içinde değerlendirilmelidir.
Mesleğinde burnuyla çalışanlar da unutulmasın: Aşçılar, fırıncılar, gıda işçileri ve çiftçiler için koku, mesai aletidir; bu mesleklerde koku değişimi yalnız yaşam kalitesi değil iş güvenliği ve ekmek meselesidir, değerlendirmesi de o ciddiyetle yapılır.
Op. Dr. Kemal Özcan, Kulak Burun Boğaz uzmanı olarak koku ve tat şikayetlerinin değerlendirmesini bu bütüncül düzenle yürütmektedir; endoskopik muayene, sinüs ve polip tedavileri, yapısal darlıkların cerrahisi ve koku egzersizi programlaması aynı çatıdadır. Adres: Doğan Taşdelen Bulvarı No: 57, Ümitköy / Çankaya; Polatlı'dan araçla yaklaşık bir saat, YHT bağlantısı da pratiktir. Randevu: +90 545 178 9444. Bu akşam bir deneme yapın: Kahvenizi, sabununuzu, sevdiğinizin yastığını koklayın. Notalar eksilmişse, kayıtsız kalmayın; kokular geri çağrılabilir ve ilk çağrı, bir muayenedir. Fırın kokusu, buğday diyarının hakkıdır; o hakkı geri alalım.